Σκηνή  &   Άγχος     Aντιμετώπιση 

 

 

                                                 Άγχος .

 

                         Γενικά

Απαντάται σε πολλές μορφές ,οι οποίες επηρεάζουν διαφορετικές πτυχές της ψυχοσύνθεσης του ατόμου.

Κάποια είδη συναντώνται συχνά σε άτομα όλου του ηλικιακού φάσματος.

 

 

      Υπαρξιακό – οντολογικό άγχος existential enxiety

 

   Kατα τον Paul Tilich ,θεολόγο, το οντολογικό άγχος ορίζεται ως < την κατάσταση όπου το άτομο γνωρίζει την πιθανότητα της μη ύπαρξης και της κατάληξης του ατόμου του >  το άγχος για το όν (μοίρα ,θάνατος,) ,το ηθικό (ενοχές κ τιμωρία) το πνευματικό (η αίσθηση ότι είναι άδειος και χωρίς νόημα ύπαρξης).

Σύμφωνα με τον Τillich ο τρίτος τύπος είναι ο επικρατέστερος σήμερα ,τα δυο άλλα συχνότερα σε παλαιότερες εποχές.

Ο Vicktor Frankl, συγγραφέα του mans search for meaning,όταν το άτομο έρχεται αντιμέτωπο με υπερβολικά επικίνδυνα και μοιραία γεγονότα, η πιο βασική επιθυμία είανι να βρεί ένα νόημα στη ζωή για να αντιτάξει ενάντια στην  τραυματική εμπειρία της μη ύπαρξης .Ο πατέρας του υπαρξισμού Soeren Kierkegaard ,θεωρούσε ότι όλα τα ανθρώπινα όντα γεννιούνται με μια εκ γενετής τάση στην απόγνωση.

 

                Άγχος σε περιπτώσεις διαγωνισμού

 

   Το συγκεκριμένο εκδηλώνεται σε μαθητές, σπουδαστές μέσω νευρικότητας αμηχανίας και προκύπτει από φόβο αποτυχίας σε κάποια δοκιμασία ή test .Συμπτώματα :συσχέτιση βαθμολογίας με προσωπική αξία,φοβος ,ταπείνωση, απομόνωσης, αίσθηση πίεσης  χρόνου, εφίδρωση, ίλλιγος, ταχυκαρδίες, ναυτία κα. Υπάρχουν διαμάχες μεταξύ εκείνων που υποστηρίζουν ότι συνιστά ξεχωριστή διαταραχή και κείνων που θεωρούν μέρος ευρύτερου είδους ‘κοινωνική φοβία’.Το test anxiety αναφέρεται σε μαθητές αλλά και πολλοί ενήλικες βιώνουν τα ίδια συμπτώματα.

 

 

  Άγχος προς αγνώστους και κοινωνικό άγχος  stinger &social anxiety

 

Εκδηλώνεται σε συναντήσεις και αλληλεπίδραση με αγνώστους. Κάποιες φορές παραμένει ως στοιχείο του χαρακτήρα και μετά την ενηλικίωση.

 

 

       Άγχος ως εγγενές και επίκτητο χαρακτηριστικό traint and state anxiety

 

 

To άγχος παρουσιάζεται ως βραχυπρόσθεσμο state και ως μακροπρόθεσμο trait χαρακτηριστικό.Ως trait αντανακλά μια σταθε΄ρα τάση να νατιδρά στην αναμονή απειλητικών καταστάσεων με state.

 

 

 

                      Το άγχος της σκηνής  STAGE FRIGHT

 

   Το σκηνικό άγχος είναι μια ξεχωριστή κατηγορία και αφορά πρόσωπα τα οποία στα πλαίσια επαγγελματικής δραστηριότητας εκτίθενται στο κοινό.

Ο Όρος σκηνικό άγχος STAGE FRIGHT OR PERFORMANCE ANXIETY αναφέρεται σε άγχος, φόβο, σχετικά με την έκθεση μπροστά σε ακροατήριο ή σε κάμερα .( Ένα άλλο είδος που μοιάζει είναι η γλωσσοφοβία και αφορά σε δημόσιες ομιλίες ,στα επαγγέλματα δικηγόρων πολιτικών δασκάλων.)

Το άγχος σκηνής παρατηρείται σε μουσικούς ηθοποιούς τραγουδιστές . Πρόκειται για το φόβο της ερμηνείας μπροστά σε κοινό. Πολλές φορές έχει τις απαρχές του πολύ νωρίτερα από την πραγματική χρονική στιγμή της έκθεσης, πράγμα που οφείλεται  στο αίσθημα της αναμονής αυτής της στιγμής και το οποίο ξεκινά απ τη στιγμή της συνειδητοποίησης του έργου που έχει αναληφθεί.

 

 

  Το άγχος της σκηνής είναι ένα φαινόμενο που επηρεάζει επαγγελματίες όλων των επιπέδων.Οι ερευνητές έχουν κατηγοριοποιήσει το άγχος που σχετίζεταιμε την έκθεση στο κοινό :

 

Α ) Το αντιδραστικό άγχος reactive anxiety που προκύπτει από ανεπαρκή προετοιμασία

Β)  Το προσαρμοστικό άγχος adaptive anxiety ,όταν το σώμα προσπαθεί να προσαρμοστεί σε μια επίφοβη κατάσταση, αυξάνοντας τα επίπεδα σωματικής αντίδρασης.

Γ ) Το δυσλειτουργικό άγχος maladaptive anxiety με αρνητικά αποτελέσματα, καταλαμβάνει τον πάσχοντα και τον ωθεί να μεγαλοποιεί την κατάσταση. Πρόκειται για το φαινόμενο catastrophising .

Δ ) Το παθολογικό άγχος pathological anxiety ,σε μια κατάσταση που δεν είναι απαραίτητα αντικειμενικά αγχωτική προκύπτει το αίσθημα του φόβου και όλα τα αρνητικά του.(Miller 2002)

 

   Στο βιβλίο του ΄τρόμος επι σκηνής΄ ο Stephen Aaron,παραθέτει πως Ο τρόμος επι σκηνής τουλάχιστον όσον αφορά τον ηθοποιό του θεάτρου, δεν είναι κυρίως ένας κίνδυνος που σχετίζεται μόνο με αυτό το επάγγελμα ,μια δυσάρεστη < παρενέργεια > ,κατά τη διάρκεια της παράστασης:είναι κομμάτι της υποκριτικής τέχνης .Επιπλέον το είδος του τρόμου για το οποίο ομιλεί ,είναι κάτι περισσότερο από ένα αίσθημα εκνευρισμού, Δεν είναι απλώς μια υψηλή ένταση(Τhomas 1982 σ Α26)

   Για παράδειγμα οι μουσικοί. οι τραγουδιστές και οι χορευτές υποφέρουν από έντονο άγχος πριν από μια παράσταση. Τα σύμπτωμα αυτού του άγχους συχνά μοιάζουν μ αυτά του ηθοποιού, αλλά οι βαθύτερες αιτίες του, οι ενδοψυχικές συγκρούσεις που δημιουργούν τα συμπτώματα είναι διαφορετικές. Ο ισχυρισμός του βασίζεσαι στην πεποίθηση ότι μόνο ο ηθοποιός  επιχειρεί μια τόσο ριζική μεταμόρφωση του εαυτού του και δεν σημαίνει ότι οι τραγουδιστές της όπερας δεν εμπλέκονται σε ένα είδος υπόκρισης, αλλά αυτή η εμπλοκή είναι πολύ πιο ήπια. Το όργανο του ηθοποιού είναι ο εαυτός του .Η στάση του σώματος οι αποχρώσεις στη φωνή η έρευνα που έχει κάνει με τη βοήθεια της φαντασίας του για τον χαρακτήρα που ερμηνεύει, όλα αυτά συνθέτουν το προιόν της δημιουργικότητας του. Είναι και πιάνο και πιανίστας. Αντίθετα με τον ζωγράφο, τον ποιητή και τον συνθέτη ,ο ηθοποιός δεν μπορεί να είναι αντικειμενικός με τη δουλειά του. Ο ζωγράφος μπορεί να σταθεί μπροστά στο καβαλέτο, ο ποιητής ο συνθέτης μπορούν ν ακούσουν το έργο τους. Αυτός ο τρόπος αποτίμησης της ψυχικής λειτουργίας είναι ζωτικής σημασίας στη δημιουργική διαδικασία .     Όπως λέει και ο Έρνστ Κρις (Ernst Kris 1952)μετά το στάδιο της έμπνευσης .κατά το οποίο πραγματοποιείται η αληθινά δημιουργική διαδικασία πρέπει να υπάρξει ένα στάδιο επεξεργασίας για να αποτιμήσει ο καλλιτέχνης αυτό που έχει δημιουργήσει. Ο ηθοποιός όμως στερείται βασικών εργαλείων για μια τέτοια αυτό αξιολόγηση γιατί δεμπορεί να πάρει απόστση από τον εαυτό του. Ο Στανισλάβσκι (1936)είπε <πάντα και για πάντα,όταν είστε στη σήνή πρέπει να παίζεται τον εαυτό σας,αλλά αυτό συμβαίνει μέσα σε μια απέραντη ποικιλία αντικειμενικών στόχων και περιστάσεων που έχετε βρεί στον ρόλο σας και οι οποίοι έχουν λειώσει μέσα στο καμίνι της συναισθηματικής σς μνήμης>(Stanislavski σ167) Η συναισθηματική μνήμη είναι μια τεχνική ανάκλησας περισττικών του παρελθόντος η οποία βοηθάει να βιώσεις ξανά αισθήσεις που κάποτε ένιωσες (Stanislavski 158)Σήμερα πάντως δε νοείται το να χρησιμοποιεί ο ηθοποιός υποκατάστατα από το δικό του παρελθόν για να δομεί στιγμη προς στιγμλη το παρόν του ρόλου του (Wiles 1980σ13-16)    

  Ο Τραγουδιστής σε τελευταία ανάλυση, πρέπει να ανταποκριθεί στις φωνητικές απαιτήσεις του ρόλου κι έτσι οι συγκέντρωση του μοιράζεται ανάμεσα στην υποκριτική και φωνητική του τέχνη. Η μουσική παρτιτούρα από μόνη της επιβάλλει αυστηρούς περιορισμούς ως προς τον ρυθμό την κίνηση την εκφορά των εκφράσεων και την άρθρωση έτσι ώστε ο τραγουδιστής δεν έχει την ελευθερία να εμπλακεί στο είδος του ,<παιχνιδιού> .Τέλος η παρουσία του μαέστρου ,ακόμα κι ο ήχος  της μουσικής από την ορχήστρα δημιουργεί μια αίσθηση συντροφικότητας κατά την διάρκεια της παράστασης την οποία ο ηθοποιός δεν έχει. Όλοι αυτοί οι παράγοντες μοιάζει να διαχωρίζουν τον ηθοποιό από τους καλλιτέχνες εκτελεστές .

  Ένα άλλο κομμάτι αυτής της μελέτης παραθέτει ο Aaron Stephen ήταν να καταλάβει κανείς το πώς η σχέση σκηνοθέτη-ηθοποιού συντελεί στην εμφάνιση του σκηνικού τρόμου. Διερευνώντας το σύνδεσμο μεταξύ μαέστρου τραγουδιστή, χορογράφου και χορευτή, προπονητή και αθλητή και πόσο συντελεί αν συντελεί αυτός ο σύνδεσμος στην εμφάνιση του σκηνικού τρόμου σ αυτούς τους εκτελεστές.. Έχοντας επικεντρώσει στον ηθοποιό του θεάτρου, αναφέρει πως οι ηθοποιοί παίζουν μπροστά στο κοινό με πολλούς διαφορετικούς τρόπους ,το αυτοσχεδιαστικό θέατρο που έχει πολύ διαφορετικές απαιτήσεις απ τον ηθοποιό σε σχέση με το συμβατικό θέατρο.

  Η ψυχαναλυτική θεώρηση άρχισε να εισχωρεί στη διαδικασία ακούγοντας τους ηθοποιούς να μιλούν για την ηθοποιία και τον σκηνικό τρόμο, ο συγγραφέας συνειδητοποιεί ότι βρίσκονται στην περιοχή των ψυχικών διεργασιών και των ενδοψυχικών δυναμικών του άγχους και για την εξέταση των μεταβολών που συντελούνται στο μυαλό του ηθοποιού καθώς εμπλέκεται σε μια τόσο ριζική μεταμόρφωση του εαυτού του όπως επίσης ότι οι ηθοποιοί όταν μιλούν για ηθοποιία (Funke και Booth 1941)προσφέρουν πληροφορίες για πολλά μείζονα ζητήματα που απασχολούν την ψυχαναλυτική σκέψη, ιδιαίτερα το πρόβλημα του ναρκισσισμού, την προσπάθεια να ορίσουμε την έννοια της αναπαράστασης του εαυτού με μεγαλύτερη ακρίβεια, τους τρόπους με ους οποίους φαινόμενα μεταβίβασης εμφανίζονται κι εκτός ψυχ. συνεδρίας. Ο σκηνικός τρόμος αναφέρει, ότι είναι ένα από τα πολλά καλλιτεχνικά προβλήματα που ο ηθοποιός πρέπει να αντιμετωπίσει στην προσπάθεια του να μετατρέψει τα προσωπικά του όνειρα σε δημόσια πραγματικότητα.

 

 

 

                                                    Μουσικοί και Άγχος

 

  Κατά τον Μiller (2002) για να θεωρείται επιτυχημένος ένας μουσικός πρέπει να διαθέτει α τεχνικό έλεγχο β να στοχεύει στην καλύτερη δυνατή ερμηνεία γ να έχει το θάρρος να δείχνει το ταλέτνο του μπροστά στο κοινό .

  Σε μια μουσική παράσταση υπάρχει μεγάλος αριθμός απαιτήσεων που συνδιάζουν σωματικές και πνευματικές ικανότητες . Παρατηρείται σε πιανίστες όταν παίζουν σε πολύ γρήγορες ταχύτητες δέκα και παρπάνω νότες και στα δύο χέρια ή να έχουν συνεχείς αλλαγές στο ρυθμό τις δυναμικές και την άρθρωση ,Αυτό συνεπάγεται εγρήγορση και κατανόηση της δομής της μουσικής, κατοχή στραγικής που θα βοηθήσει στην έκφραση και θα δώσει ζωή στη μουσική και αντοχές ν ανταπεξέλθει στις σωματικές και ψυχολογικές απαιτήσεις μιας συναυλίας(Clarke όπως παρουσιάζεται στον Rink 2002)Σύμφωνα με τον Gritten (2005,1 39)ο καλλιτέχνης πρέπει να έιναι ταγμένος σε μια σειρά υποχρεώσεων ζωτικών απαραίτητων για τη σωστή του σχέση με το μουσικό όργανο,δίνοντας έμφαση στα μουσικά δεδομένα,όπως η παρτιτούρα το έργο τεχνικές έκθεσης στο κοινό εμπειρία στη σκηνή κοινωνική ευθύνη απέναντι στο κοινό.Αυτό θεωρεί δεδομένο το γεγονός ότι ο μουσικός μπορεί να επιλέξει το πώς και να λάβει αποφάσεις σε σχέση με το έργο που ερμηνεύει.

   Ο Αndrew Steptoe (2001 ,291)αναφέρει ένα παράδειγμα με τον W A Mozart .Παρουσία του Κυβερνήτη του manheim θα έπαιζε το Kyrie, αναφέρει λοιπόν < ξεκίνησα να παίζω το kyrie στο όργανο,στο τέλος.Και μόλις ο παπάς βρήκε τον τόνο για το Gloria αυτοσχεδίασα σε μια κατέντζα ,αυτό ηταν διαφορετικό απ αυτό που είχα συνηθίσει να ακούν και γύρισαν και με κοίταξαν.. δε διάφορες στιγμές είχε pizz κι εγώ ξεσκόνιζα τα πλήκτρα,είχα την καλύτερη διάθεση. Αντι για το benedictus εγω πήρα το θέμα απ το sanctus και το μετέτρεψα σε φούγκα. Όλοι στεκόταν κ με κοιτούσαν το πεντάλ του οργάνου ήταν διαφορετικό απ το δικό μου και αυτό με άγχωσε λίγο αλλά σύντομα ανακάλυψα πως λειτουργεί(όπως βρέθηκε στον Anderson 1988σ370)

 

 

Από δω από το οποίο διαφένεται ότι αντιμετώπιζε συγκεκριμένες τεχνικές δυσκολίες ,δηλ το διαφορετικό πεντάλ απ αυτό που είχε συνηθίσει κατά την εκτέλεση, καθώς και τις αντιδράσεις του κοινού. Τονίζει όμως ότι λόγω της θετικής του ψυχολογίας τη δεδομένη στιγμή δεν τον απασχολούσε τίποτ άλλο παρα η ίδια η μουσική καταφέρνοντας να ξεπεράσει αυτά τα προβλήματα .

Στους μουσικούς που αναλαμβάνουν σολιστικά καθήκοντα παρατηρείται μια πίεση που δέχονται από διάφορους παράγοντες, εσωτερικούς κ εξωτερικούς. Μπορεί όμως να διαφέρει ως προς το βαθμό στον οποίο το βιώνει ο καθένας και τους λόγους για τους οποίους εμφανίζεται. Τα επίπεδα άγχους διαφέρουν ανάλογα με την ηλικία και την εμπειρία (Miller 2002)

Ο Cox και Kenardy (1993)και οι Steptoe και Filder (1987) αναφέρουν πως είναι γνωστό ότι όλοι οι άνθρωποι δεν βιώνουν όλες τις εμπειρίες στον ίδιο βαθμό,έτσι οι μουσικοί δεν επηρεάζονται όλοι από το άγχος της σκηνής.Ρόλο παίζουν η προσωπικότητα ο βαθμός ευπάθειας κατά περίπτωση.

Σε πολλές περιπτώσεις αποσπά τον μουσικό από το έργο του και δεν τον αφήνει να απολαύσει ατυό που ερμηνεύει ουτε καν τη διαδικασία του να αναπαράγει τη μουσική. Κατά τους Parasuraman και Purohit (2000) βασισμένοι σε έρευνα του Shultz (1981) διευρινίζουν πέντε βασικ΄ς αιτίες δημιουργίας άγχους που εμφανίζονται σε μουσικούς ορχήστρας

Συνθήκες εργασίας (ποιότητα αέρα,υγρασία,άνεση καθισμάτων ευανάγνωστη παρτιτούρα)με τις κοινωνικές εντάσεις (διαμάχες στην ορχήστρα αίσθημα υποβάθμισης)με το άγχος κατά τη διάρκεια της παράστασης  με προβλήματα σχετικά με καλλιτεχνική πληρότητα και ετοιμότητα (αισθήματα δυσαρέσκειας για τον τρόπο που παίζπυν μουσική,αίσθημα καταναγκασμου από τον maestro)και ανησυχίες για την δυσκολία των έργων.Κατα τον Stopoe(1989) και οι ανησυχίες για την αγορά εργασίας οικονομική εξασφάλιση και βαρεμάρα που προκύπτει από την εξάσκηση των ίδιων έργων.

 

 

 

                                                          Στοιχέια   Έρευνας

                                         από Federation Internationale Musiciens

                                                 σε ποσοστά που επηρεάζει 

 

Εργασία με διευθυντή ορχήστρας που υποβαθμ την αυτοπεποίθηση         73%

Ερμηνεία ενός σόλο μέσα σε ορχήστρα                                              73%

Δυσανάγνωστη παρτιτούρα                                                              65%

Καμία οργάνωση στις πρόβες                                                           65%

Προβλήματα με το όργανο                                                              65%

Λάθος κατά την παράσταση                                                             63%

Ανίκανος διευθυντής ορχήστρας                                                       61%

Ασύμβατος συνεργάτης στο αναλόγιο                                                61%

Προβλήματα υγείας που επηρεάζουν                                                  57%

Παράσταση σε κρύο χώρο                                                                55%   

 

 

       Σε μια ζωντανη εμφάνιση παραδείγματος χάρη, υπάρχουν άγχη επιδόσεων ,διακυβεύοντας πόσο καλά μπορείτε να παίξετε ή να τραγουδήσετε .Καθώς αυξάνονται τα εν λόγω ποσά ,( πχ μια οντισιόν ή μια ακριβή ηχογράφηση ) θα ασκήσει μεγαλύτερη πίεση από ό,τι ένα τζαμάρισμα με τους φίλους σας .

 

  Προστιθέμενα σε αυτό, η αντίληψη μας για το τι διακυβεύεται οδηγεί τα επίπεδα του άγχους μας .

 

  Ως παράδειγμα , αν οι μουσικοί ευθυγραμμίσουν την αυτοεκτίμησή τους με κάθε νότα , την επεξεργασία των σφαλμάτων και τις προσωπικές αδυναμίες και όχι ως ευκαιρίες για μάθηση , θα είναι νευρικοί , ακόμη και όταν ασκούνται σε χαλαρή συνθήκες .

 

  Παρ 'όλα αυτά , αν το διακύβευμα είναι πραγματικό ή αυτο-δημιουργήθηκε , είναι το πώς θα αντιδράσει το άγχος απόδοσης που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό αν νιώθουμε ενθουσιασμένοι και δημιουργικοί στη σκηνή ή , αντ' αυτού , φοβισμένοι και νευρικοί .

 

  Στη συμφωνική ορχήστρα το τρακ της σκηνής από 24-63%. Κατάθλιψη 17%, προβλήματα ύπνου 14%, άγχος 13% και πονοκέφαλος 10% (MiddlestadtFishbein 1989).

Στρεσογόνοι παράγοντες για τους επαγγελματίες μουσικούς είναι ο αποχωρισμός από την οικογένεια (43%), ακανόνιστες ώρες εργασίας (45%), μονοτονία πρόβας (43%), μουσικά ταξίδια (42%) (Steptoe 1987 BrJPsychol). Οι αντίστοιχοι για τους φοιτητές είναι η αβεβαιότητα εύρεσης εργασίας (80%), ο επαγγελματικός ανταγωνισμός (51%), πισώπλατα χτυπήματα συμφοιτητών (42%) και οι ακανόνιστες ώρες (20%).

Ο Salmon (MedPerfArt 1990) αναφέρει ότι ο σωστός όρος για το άγχος είναι ΄Αγχος μουσικής εκτέλεσηςʼ. Αιτίες τρακ στη σκηνή είναι:

1) Η αυτοκριτική. Αρνητικές σκέψεις που έχουν σχέση κυρίως με παλιές αρνητικές κριτικές που έχει δεχθεί ο μουσικός στο παρελθόν.

2) Αντιμαχόμενη σχέση με το όργανο. Η ψυχολογική πίεση της τελειότητας διότι νοιώθουν ότι κρίνονται προσωπικά για τυχόν λάθη.

3) Έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης κατά τη μουσική εκτέλεση. Αποπροσωποποίηση(Kaplan 1969) ή λάθος εαυτός (Winnicott 1971) από το φόβο της κριτικής παίζουν μόνο με ένα μέρος του εαυτού τους.

4) Ανεπαρκής προετοιμασία.

5) Αίσθηση εκτός ελέγχου. Τρόμος, ταχυπαλμία. Αντιμετώπιση με τον εστιασμό όπου ο μουσικός τοποθετεί τον εαυτό του νοερά πίσω από το κέντρο και γίνεται παρατηρητής των δρώμενων.

6) Δυσφορία στην επικοινωνία με το ακροατήριο. Η δυναμική της ντροπής (Mayman 1974) διότι εκτίθεται στο κοινό και νοιώθει γυμνός.

7) Έλλειψη αυτογνωσίας. Χαμηλή αυτοεκτίμηση, αδύναμη αίσθηση ταυτότητας του ατόμου.

 

  Κατά τον Ψυχολόγο Stephen D. Curtis  , « Το πιο σημαντικό της ψυχολογίας που συμβάλλει στην εμφάνιση του άγχους απόδοσης είναι η υπόθεση ενός ερμηνευτή , ή και ο φόβος για την έκβαση της παράστασης. Δηλαδή ,αν οι σκέψεις του ερμηνευτή επικεντρώθηκαν σε μια φαντασιακή αρνητική έκβαση ή την αποτυχία " .

 

  Οι Ανήσυχοι ερμηνευτές πιθανός θα επικεντρωθούν σε αρνητικά αποτελέσματα . Οι Ατρόμητοι εκτελεστές ενσαρκώνουν τις θετικές σκέψεις και τα συναισθήματα .

 

  Γιατί οι ατρόμητοι εκτελεστές είναι τόσο θετικοί; Επειδή έχουν προετοιμαστεί καλά για παραστάσεις , έχουν αφομοιώσει τις δεξιότητες ,απόδοση , και στην αγάπη με την οποία εκτελούν .

 

  Ως εκ τούτου , μπορούν να εμπιστεύονται τις ικανότητές τους και να απολαύσουν να μοιράζονται τη μουσική - την ενέργεια τους ‘ωστε να είναι στο στάδιο παραγωγής ,αντί να βλάπτει τη δημιουργικότητά τους .

 

  Σε αντίθεση , με μη προετοιμασμένους μουσικούς - ή σε εκείνους που αμφιταλαντεύονται ή έχουν μικρή εμπειρία με την εκτέλεση - δικαίως γίνονται ανήσυχοι για το πώς οι επιδόσεις τους θα πάνε .

 

  Για παράδειγμα , αν οι μουσικοί δεσμευτούν να εμφανίζονται στην σειρά επαγγελματικού επιπέδου συναυλίες ακόμα δεν είναι συνηθισμένοι να εκτελούν υπό πίεση .

 

  Κάθε εκτελεστής ξέρει τι είναι σαν να αισθάνονται νευρικοί σε μια επίδειξη ή μια οντισιόν .

 

  Παρόλα αυτά , αν προσεγγίζουμε το θέμα  με  ήπια ανησυχία ή εξουθενώνοντας το φόβο  με τη λήψη μέτρων για να κατανοήσουμε τα αίτια του τρακ και να αποκτήσουμε αντίμετρα , όλοι μας μπορεί να γίνουμε πιο ικανοί εκτελεστές .

 

                                     Οι τρεις κύριες ρίζες του  άγχους των επιδόσεων :

 

1. Προσωπικότητα.

 

Η Προσωπικότητα μας και οι πεποιθήσεις μας επηρεάζουν έντονα τις εμπειρίες μας πάνω στη σκηνή . Δηλαδή , αυτοπεποίθηση ,οι εξωστρεφείς άνθρωποι που βλέπουν τις παραστάσεις ως θετική πρόκληση είναι γενικά λιγότερο νευρικοί από ό, τι εκείνοι που φοβούνται να είναι το κέντρο της προσοχής . Στα Live performances μας στη συνέχεια η απόδοση μας  πολλαπλασιάζει τις φυσικές τάσεις μας.

 

  Για παράδειγμα , εσωστρεφής μουσικοοί που έχουν υποστεί επεισόδια κουνήματα , ξηροστομία , και πεταλούδες θα ανησυχούν πιθανώς πριν από τις συναυλίες . Εξερούμενοι αυτοί που έχουν τακτικά απολάυσει και πετύχει στις ζωντανές εμφανίσεις τους, έχουν λόγους να ανυπομονούν να κάνουν μουσική μπροστά στο κοινό .

 

   Με καλά κατευθυνόμενη προσπάθεια , ακόμη και πολύ ανήσυχοι μουσικοί , μπορεί να αντικαταστήσουν τις αρνητικές σκέψεις και εμπειρίες με θετικές.

 

Αφιερώστε μια στιγμή για να εξετάσετε ποια από τα προσωπικά σας χαρακτηριστικά και τις εμπειρίες του παρελθόντος ενισχύουν ή  επηρεάζουν την ικανότητά σας να εκτελέσετε κ απαριθμείστε τα αν το επιθυμείτε .

 

   2 Εργασία.

 

   Οι Δύσκολες αποστολές, προκαλούν περισσότερο άγχος για την εκτέλεση, απ ό,τι οι εύκολες . Ομοίως , η ανεπαρκής άσκηση μπορεί να μας αφήσει στην άκρη, όταν στεκόμαστε κάτω από τα φώτα .

 

    Δύο λιγότερο προφανής, αλλά ζωτικής σημασίας παράγοντες που επηρεάζουν την ασφάλεια μας και τις επιδόσεις των δεξιοτήτων μας είναι η πρακτική. Πιο συγκεκριμένα , οι μαθητές οι οποίοι δεν ασκούν τη μουσική τους βαθιά , αλλά εξαρτάται από  αυτοματοποιημένα είδη μάθησης θα αισθάνονται τον έλεγχό τους αποστράγγισμένο υπό πίεση . Ομοίως , όταν οι μουσικοί δεν είναι ειδικευμένοι σε βασικά καθήκοντα των επιδόσεων , όπως η ομιλία στο κοινό , στη συνέχεια,η εκτέλεση μπορεί να είναι νευρική. Παρ 'όλα αυτά , όλοι οι μουσικοί μπορούν να αυξήσουν μαεστρία το έργο τους και , ως εκ τούτου στάδιο ισχύος τους με την επιλογή προσιτή ρεπερτορίου , το ασκεί βαθιά , και την εκμάθηση των δεξιοτήτων των επιδόσεων . Σημειώστε τις δράσεις που σχετίζονται με την εργασία που έχετε λάβει οι οποία έχει υποστηρίξει ή να υπονομεύσει την επιτυχία σας στη σκηνή . Υποστηρικτικές ενέργειες περιλαμβάνουν την επιλογή διαχειρίσιμου μουσικού ρεπερτορίου και αυτό να ασκείται τακτικά ,  αποφεύγοντας πρακτικές που υπονομεύουν την ασφάλεια .

 

3. Κατάσταση

 

  Όσο  μεγαλύτερη η ανησυχία μας για την έκβαση μιας παράστασης , τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα για στρες και το άγχος . Μια οντισιόν εκτός πόλεως, για παράδειγμα , ασκεί μεγαλύτερη πίεση από ό, τι μια απλή συναυλία σε ένα τοπικό καφενείο . Αντίστοιχα , μια ηχογράφηση σε στούντιο ακριβή, έρχεται με μεγαλύτερα ποσά άγχους από ό, τι μια χαλαρή συγκέντρωση στο σπίτι . Άγνωστοι ή κακοί χώροι μπορεί επίσης να προσθέσουν στην ταλαιπωρία ενός ερμηνευτή .Πλέον , ο έντονος δημόσιος έλεγχος μπορεί να είναι ενοχλητικός , ειδικά όταν ένας τεράστιος αριθμός των ανθρώπων που ακούν να εκτελούμε στη συνέχεια τιτίβισμα , blog ,post στο facebook και δημοσιεύουν τις αντιδράσεις τους . Αλλά παρά τις συνθήκες της ζωντανής εμφάνισης, όταν γνωρίζουμε πώς να προετοιμαστούμε , μπορούμε να παραδώσουμε συγκλονιστικές εμφανίσεις . Ανακαλέστε  καταστάσεις από ζωντανές εμφανίσεις που έχουν ενισχύσει τη δημιουργικότητα και έχουν τροφοδοτήσει θετικά τα νεύρα σας.

 

                                       Αντιμετωπίζοντας τους φόβους σας .

 

  Μια προτεινόμενη άσκηση ,ανεξάρτητα από το αν  προκύπτουν λόγω τεχνικών ή ψυχολογικών παραγόντων  προβλήματα σε  μουσικούς επί σκηνής. Φέρνοντας τους φόβους τους σ ένα πιο ανοικτό επίπεδο ,οι επίδοξους εκτελεστές μπορεί να ξεκινήσουν την πορεία προς την αφοβία .

 

  1. Σημειώστε 2 ή 3 πράγματα που φοβάστε περισσότερο ότι θα συμβούν στη σκηνή - σημειώστε κυρίως πράγματα που έχουν συμβεί σε σας πριν . Πολλοί μουσικοί γράφουν , « Τα χέρια μου θα ταρακουνηθούν, Θα έχω κενά μνήμης κα "

 

 2. Για κάθε στοιχείο που περιλαμβάνεται στη λίστα, γράψτε :

 

α. Πώς επηρεάζει τις επιδόσεις σας

 

β . Πώς μπορείτε συνήθως ν ανταποκρίθείτε στη σκηνή

 

γ . Πώς νιώθετε αργότερα

 

  3 Ένας μουσικός που μαστίζεται απο ‘μνήμη που κοιμάται’ μπορεί να επιλέξει  ένα απλό απόσπασμα ,να το απομνημονεύσει, και σ ένα χρονοδιάγραμμα να κάνεις πρακτική δύο παραστάσεις σε αργό τέμπο .

 

  4. Μετά την ολοκλήρωση των ενεργειών , επανεξετάζετε τα στοιχεία που σημειώνονται  στα βήματα 1 και 2. Εάν η ασφάλεια σας μεγάλωσε , κινείστε σε μια εποικοδομητική κατεύθυνση . Εάν δεν μπορείτε να δείτε βελτίωση , ζητήστε βοήθεια από έναν ειδικό δάσκαλο .

 

   Δεν έχει σημασία τι είδους απόδοση προκλήσεις έχετε αντιμετωπίσει , έχει σημασία η προς τα εμπρός με ενθουσιασμό κατεύθυνση.

 

Η απόκτηση της τεχνογνωσίας ενός ατρόμητου εκτελεστή παίρνει χρόνο και προσπάθεια . Αλλά οι ανταμοιβές για κάτι τέτοιο είναι τεράστιες.

 

   Κατά τον Δρ Don Greene , Juilliard ,για την  ψυχολογία των επιδόσεων , θα ήταν καλό να καταλάβουμε ότι το άγχος από μόνο του δεν είναι το πρόβλημα . Το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε μάθει πώς να χρησιμοποιούμε την αδρεναλίνη προς όφελός μας . Λέγοντας στους εαυτούς μας και τους μαθητές " απλά ‘να χαλαρώσετε ‘έχουμε κάνει πραγματικά ο ένας τον άλλο ένα κακό με εμμέσως επιβεβαιώνει ότι το άγχος που νιώθουμε είναι κακό και πρέπει να φοβόμαστε . Σύντομα μάθαμε είναι καλύτερο να καλοσορίζουμε ‘το κύμα’ της αδρεναλίνης και να χρησιμοποιούμε αυτή την ενέργεια για να τροφοδοτήσουμε τις επιδόσεις μας , και να εκτελούμε με περισσότερη ελευθερία , η καταδίκη και αυτοπεοίθεση που θα μπορούσαμε ποτέ δυνατή.

 

  Το μεγάλο ερώτημα , βεβαίως , είναι πώς θα μετατρέψει κανείς το άγχος από μία υποχρέωση σε πλεονέκτημα ; Πριν μιλήσουμε γι 'αυτό , πρέπει πρώτα να καταλάβουμε μερικά βασικά για το τι συμβαίνει στο μυαλό μας κάτω από την πίεση .

 

                                 Αριστερό μέρος εγκεφάλου ‘εναντίον’ δεξιού

 

Ο Εγκέφαλος μας μπορεί να θεωρηθεί ως αποτελούμενος από δύο βασικές περιοχές - αριστερό ημισφαίριο και το δεξί ημισφαίριο. Βεβαίως, είναι μια υπεραπλούστευση μπροστά στην τεράστια πολυπλοκότητα του εγκεφάλου μας ,να σημαίνει ότι τα αριστερά και δεξιά ημισφαίρια είναι εντελώς ανεξάρτητα το ένα από το άλλο, αλλά αυτό είναι ένα πολύ χρήσιμο μοντέλο, όταν πρόκειται για την κατανόηση της βέλτιστης νοητικές καταστάσης για τις εκτελέσεις ,ζωντανές εμφανίσεις.

 

  Η Αριστερά σκέψη του εγκεφάλου σχετίζεται με τις λέξεις, αριθμούς, λογική, ανάλυση, κριτική, τους κανόνες, τις λεπτομέρειες, το σχεδιασμό, και την κρίση. Αντιθέτως,το δεξιό μερος το δικαίωμα σκέψης του εγκεφάλου, συνδέεται με ήχους, εικόνες, σχέδια, κιναισθητική ή αισθητηριακών πληροφοριών, τα συναισθήματα, τη "μεγάλη εικόνα" ελεύθερη ένωση, και τη δημιουργικότητα.

 

  Ωστόσο , καθώς περπατάμε πάνω στη σκηνή , υπάρχει η τάση να να μας πλυμμηρίζει η αριστερή μεριά του εγκεφάλου, - αναλυτική σκέψη , η κριτική , ο υπερβολικός σχεδιασμός , και ούτω καθεξής , η οποία χρησιμεύει μόνο για να οδηγει  μια προ - ενασχόληση με τεχνικές λεπτομέρειες και μια ανικανότητα να παίξετε ως ελεύθερα και αυτόματα είμαστε ικανοί . Είστε εξοικειωμένοι με τη φράση " παράλυση από την ανάλυση ;  Αυτό ακριβώς συμβαίνει όταν ξέρουμε ότι κάθε κίνηση και ο ήχος μας είναι υπό στενό έλεγχο από άλλους . Το αντίθετο αυτού του κράτους εν παράλυση συχνά αναφέρεται ως " ροή " ή " ζώνη ", (flow or the zone) όπου τα πάντα φαίνεται ακριβώς  να « κλικάρουν » να κουμπώνουν στη θέση τους και το παίξιμό μας είναι εύκολο , ελεύθερο.

 

  Πώς θα κάνουμε τη μετάβαση από τα αριστερά τον εγκέφαλο σκεπτόμενος προς τα δεξιά σκέψης του εγκεφάλου και να μπει σε << ζώνη ;>>  Σύμφωνα με τον Δρ Don Greene , Juilliard ,and Νοa Kageyama Phd,Julliard , ένα πολύ αποτελεσματικό εργαλείο ονομάζεται Κεντράρισμα (centering).

 

                                                  Κεντράρισμα ( centering )

 

  Το Κεντράρισμα είναι αυτό  αθλητικοί οι ψυχολόγοι ονομάζουν

 

 ‘ pre -performance routine’. Σχεδιάστηκε το 1970 από το διάσημο  αθλητικό ψυχολόγο Δρ Ρόμπερτ Nideffer , και έχει προσαρμοστεί για εκτελεστές καλλιτέχνες από τον Ολυμπιακό αθλητικό ψυχολόγο Δρ Don Greene . Το Κεντράρισμα είναι ένα πολύ αποτελεσματικό μέσο ( α) της διοχέτευσης παραγωγικά των νεύρων σας ( β ) να κατευθύνει την προσοχή σας ακόμα και σε ακραίες καταστάσεις . Μόλις αφομοιωθεί , είναι πολύ γρήγορο και πολύ αποτελεσματικό , και θα διασφαλίσει ότι θα αρχίσετε κάθε απόδοση ‘με ένα κτύπημα’

 

Υπάρχουν επτά βήματα , το καθένα ειδικά σχεδιασμένα για να κινείστε σταδιακά πιο κοντά στο δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου ήσυχα ,με εστίαση , και με ισορροπία , και να σας πάρει μακριά από το αριστερό μέρος του εγκεφάλου ,μακριά από τους φόβους , αμφιβολίες και αυτοκριτική .

 

  Βήμα 1: Διαλέξτε το Focal Point σας.

 

Επιλέξτε ένα σταθερό σημείο στο βάθος, κάπου που αισθάνεται άνετα. Το σημείο αυτό θα μπορούσε να είναι σε ετοιμότητα σας, το έδαφος μπροστά σας, ή στην πίσω σειρά της αίθουσας, αλλά όπου και αν είναι, βεβαιωθείτε ότι κομβικό σημείο σας είναι κάτω από το επίπεδο των ματιών. Ένα σημείο εστίασης βοηθά στην ελαχιστοποίηση περισπασμών και να αποφύγετε  τον πειρασμό της εμπλοκής στην αριστερή του εγκεφάλου σκέψης.

 

  Βήμα 2: Σαφής  πρόθεση .

 

Η Σαφής πρόθεση είναι επιδίωξη , στην ουσία, ένας συγκεκριμένος στόχος. Τι σκοπεύετε να κάνετε όταν θα βγείτε στη σκηνή; Πώς ακριβώς σκοπεύετε να ακούγεται; Τι, ακριβώς, σκοπεύετε να επικοινωνείσετε στο το κοινό;

 

Χρησιμοποιήστε κατηγορηματική, δηλωτική γλώσσα, όπως "Πάω να εκτελέσω άψογα, με πάθος και σαφή δυναμική αντίθεση," σε αντίθεση με το «Ελπίζω να παίξουμε καλά."

 

Μην χρησιμοποιείτε τη λέξη «όχι». Κάτι τέτοιο θα θέσει μόνο την αρνητική εικόνα στο μυαλό σας και να δημιουργήσει φόβους και αμφιβολίες. Για παράδειγμα, όταν λέτε στον εαυτό σας "Μην χάσετε την ψηλή νότα", ποια είναι η πρώτη εικόνα που έρχεται στο μυαλό σας; Μας Λείπει η ψηλή νότα, έτσι δεν είναι; Ποια εικόνα έρχεται στο μυαλό σας όταν λέτε στον εαυτό σας "Καρφωσε την ψηλή νότα;".. Μάθετε να επικεντρώνεστε σε ό, τι θέλετε, όχι σε ό, τι δεν θέλετε.

 

 Βήμα 3 : Αναπνεύστε προσεγμένα.

 

Μία από τις πιο ισχυρές τεχνικές για να αναστραφεί η αντίδραση στο στρες περιλαμβάνει την εκμάθηση πώς να αναπνεύσει κανείς διαφραγματικά( diaphragmatically ). Όταν είμαστε σε ένταση , το σώμα μας έχει την τάση να ‘επανέλθει στα ρηχά ‘, γρήγορα , δια στήθους αναπνοή . Κάνοντας το αυτό κρατιόμαστε σε κατάσταση fight or flight mode. H Διαφραγματική αναπνοή είναι o πιο βιομηχανικά αποτελεσματικός τρόπος για αναπνοή , και επιπλέον , είναι ευνοϊκό για την ενεργοποίηση αυτού που λέγεται ‘ παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα απόκρισης ’που είναι αντίδοτο του σώματός μας για την κατάσταση πάλη- ή - πτήση .

 

  Βήμα 4 : Σάρωση και να εκτονώνετε την ένταση

 

Μία από τις πιο επιζήμιες συνέπειες του άγχους απόδοσης είναι μυϊκή ένταση . Όσο η σκέψη μας γίνεται όλο και πιο αρνητική , οι μύες μας έχουν την τάση να σφίγγονται περισσοτερο. Και όχι μόνο τους μύες , αλλά συχνά αυτοί που χρειάζονται περισσότερο έλεγχο πάνω !

 

  Σαρώστε τους μυς σας από το κεφάλι μέχρι τα δάχτυλα , καθώς συνεχίζετε να αναπνέετε αργά και βαθιά , μία ομάδα μυών κάθε φορά , απελευθερώνοντας την ένταση στην εκπνοή . Υπάρχει ένα σύντομο βίντεο κλιπ στο YouTube το οποίο απεικονίζει μια άσκηση που δοκιμάζει την ικανότητά σας να χαλαρώσετε πραγματικά τους μυς σας κατ εντολή σας.

 

  Εάν έχετε αναπτύξει μια πιο οξεία συνειδητοποίηση της έντασης των μυών , ακόμη και στο practise room , και είστε σε θέση να ελέγξετε το βαθμό της έντασης της εμπειρίας σας στην εκτέλεση σας , θα είστε σε θέση να διατηρήσετε ένα μεγάλο μέρος αυτής της ικανότητας κατά τη διάρκεια μιας παράστασης και θα αισθανθείτε πολύ περισσότερο σε ελέγχο .

 

  Βήμα 5 : Βρείτε το Κέντρο σας

 

Είστε εξοικειωμένοι με την έννοια των πολεμικών τεχνών του κι ή τσι ;(ki or chi) Στην ανατολική φιλοσοφία , chi περιγράφεται ως κάποιου " δύναμη ζωής " ή ενέργειας . Υπάρχει μια συγκεκριμένη θέση στο σώμα μας, όπου η ενέργεια τείνει να συναθροίζεται , το οποίο είναι ουσιαστικά το κέντρο βάρους μας . Αν έχετε παρατηρήσει ποτέ τις κινήσεις ενός μεγάλου δασκάλου πολεμικών τεχνών ή ακόμα και μερικούς αθλητές ή χορευτές , θα παρατηρήσετε μια παρουσία ,με χάρη και ισορροπία γι 'αυτούς , ανεξάρτητα από το μέγεθός τους ή φυσικές διαστάσεις . Δεν είναι μόνο η αίσθηση του κεντραρισματος όντας να πολύ ήρεμος και καθησυχασμένος , αλλά η απλή πράξη που θα ηρεμήσει την αριστερή δραστηριότητα του εγκεφάλου σας .

 

  Βήμα 6 : Επαναλάβετε τη διαδικασία Cue σας

 

Υπάρχει μια τάση , όταν είμαστε έντονα αγχωμένοι να υπερ εστιάζουμε στις μικρές λεπτομέρειες . Αυτό μπορεί να είναι ιδιαίτερα επιθυμητή διαδικασία στην πρακτική , αλλά μπορεί να παραλύσει επί σκηνής . Η λύση είναι να επικεντρωθεί κανείς σε ένα ‘right brain process cue ‘, στην ουσία , μια υπενθύμιση του τι ακούγεται , αισθάνεται , ή μοιάζει να παράγεται με τους ακριβείς ήχους που θέλετε .

 

  Υπάρχουν δύο πιθανοί τρόποι να γίνει αυτό . Κάποιος , θα μπορούσε να πειραματιστεί με ιδέες και λέξεις που ενισχύουν τον ήχου / αίσθημα / εικόνες που παράγει όμορφο ήχο , καθαρή άρθρωση , ή τονισμός αυτού που θέλετε να δημιουργήσετε . Παραδείγματα τέτοιων λέξεων είναι ομαλή υπόκλιση , light fingers,shifts, , υγρό , ισχυρός , ηρεμία , ή εύκολο . Δεν είναι η λέξη που είναι σημαντική , αλλά η συνισταμένη της ψυχικής ήχου / αίσθηματος / εικόνας για να εκτελέσετε ακριβώς με τον τρόπο που θέλετε, αυτό  να είναι το κλειδί.

 

  Βήμα 7: Κατευθύνετε την ενέργειά σας.

 

Μέχρι τη στιγμή που έχετε φτάσει σε αυτό το βήμα, θα έχετε κάνει τη μετάβαση σε μια πιο ήσυχη και επικεντρωμένη ψυχική κατάσταση ευνοϊκότερη για καλύτερες επιδόσεις σας. Θα έχετε πάει ‘ the edge off your nerves’, και σ αυτό το τελευταίο βήμα  θα διοχετεύσετε  την υπόλοιπομενη  ενέργεια που παραμένει, σε μια δυναμική και εμπνευσμένη απόδοση. Αυτό είναι το πώς θα χρησιμοποιήσετε την ενέργεια αντί να προσπαθείτε να απαλλαγείτε από αυτη.

 

  Κάνετε μια γρήγορη εσωτερική αναζήτηση για όλη την ενέργεια που αισθάνεστε στο σώμα σας, και αισθάνθείται ότι συνγκεντρώνεται στο κέντρο σας. Κάποιοι παραδείγματος χάρη Νοa Kageyama Phd,Julliard,σε αναφορές τους  έχουν φανταστεί το κέντρο και την ενέργειά τους να είναι κάπως σαν αυτούς τους λαμπτήρες πλάσματος που πωλούνται σε καταστήματα (plasma lamp). Yστερα, κατευθύνουν αυτή την ενέργεια προς τα πάνω, μέσα από τον κορμό και το λαιμό τους,  στο κεφάλι τους, και εξωτερικεύουν  μέσα από τα μάτια ή το μέτωπο, όπως μια ακτίνα λέιζερ στο εστιακό σημείο που όρισαν στο βήμα 1(focalpoint). Σκεφτείτε αυτή τη δέσμη  ως αγωγό της μουσικής σας  και ως την ενέργεια που θα μεταφέρει σαφή την πρόθεσή σας στο ακροατήριο.

 

                                                     Αποκτώντας Αυτοπεποίθηση

 

   Σύμφωνα με τον Eric Maisel , συγγραφέα & ψυχολόγο, τα κεντρικά ‘καθήκοντα σας’, βρίσκονται στην εσωτερική ειρήνη και τη δύναμη , από τη μία πλευρά ,

 

και να είστε πολύ καλά προετοιμασμένοι για τις ζωντανές εμφανίσεις σας , από την άλλη . "

 

Όταν γνωρίζουμε πώς να χρησιμοποιούμε έξυπνες στρατηγικές , θέτοντας τα νεύρα σε εκτόνωση μπορούμε να παραδώσουμε παραστάσεις από την καρδία.

 

                   1. προσωπικές στρατηγικές

 

        Ανάπτυξη θετικών απαντήσεων στο στρες . Και αυτό το ίδιο από μόνο του άγχος είναι ένα πρόβλημα .Είναι το πώς θα αντιδράσουν στην πίεση που καθορίζει  να ραγίσει κάτω από πίεση .  μουσικού να διοχετεύσει νευρική ενέργεια σε δημιουργική δύναμη .

 

        Επιβεβαιώνουν την έννοια κατά την εκτέλεση . Εκτέλεση παίρνει καταδίκη . Για να παίξετε ή να τραγουδήσετε με αυτοπεποίθηση , πρέπει να πιστέψετε στη μουσική σας που παρουσιάζετε και στην αποστολή σας ως καλλιτέχνες του θεάματος .

 

        Βελτιώστε τις δεξιότητες αυτο-αξιολόγησης σας . Παίρνει τον πειραματισμό για να γίνουμε ικανοί στη σκηνή και στο στούντιο . Αλλά για να μάθουν από τις εμπειρίες μας , θα πρέπει να ειλικρινά μέγεθος μέχρι και πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες μας .

 

              2. σχετικές με τα καθήκοντα Στρατηγικές

 

        Επιλέξτε προσβάσιμο ρεπερτόριο .Η’ Εύκολη’ μουσική μας αφήνει με την εσωτερική ικανότητα να επικεντρωθούμε στην απόδοση, την εξουδετέρωση νευρικότητα και την οικοδόμηση εμπιστοσύνης .

 

        Αποκτήστε ολοκληρωμένη πρακτική δεξιοτήτων . Όταν μαθαίνουμε τη μουσική βαθιά , η εντολή μας κρατά ψηλά ακόμη και σε αντίξοες συνθήκες .

 

        Ενίσχυση συνήθειων απόδοσης . Δεξιότητες επιδόσεις γίνονται μόνο μέσω της συνήθους πρακτικής ,σταθερά , και γι 'αυτό είναι σημαντικό να τονίζουμε τις συνήθειες της αριστείας κάθε φορά που παίζουμε ή να τραγουδάμε .

 

              3.  Στρατηγικές ανά περίσταση

 

        Εγκλιματιστείτε με τις ‘ρυθμίσεις’,συνθήκες, της ζωντανής εμφάνισης. Διάφορες καταστάσεις μπορεί να προκαλούν εντάσεις . Όταν έχουμε αποκτήσει εμπειρία με διαφορετικά περιβάλλοντα ζωντανων εμφανίσεων, μπορούμε να νιώσετε σαν στο σπίτι όπου μπορούμε να εκτελέσουμε .

 

        Να δημιουργηθούν  δεξιότητες παρουσίασης . Πρακτική σε παραστάσεις παρέχουν ιδανικές ευκαιρίες για να γίνουμε έμπειροι με το στάδιο deportment και παρουσίαση , μιλώντας στο κοινό , και τα παρόμοια .

 

        Μάθετε τεχνικές που αυξάνουν την απόδοση . Όταν η πίεση είναι πάνω σας, είναι φυσικό να αισθάνεστε  ένα κύμα αδρεναλίνης . Αλλά τεχνικές , όπως η 2 - σε - 1 αναπνοής και ψυχικής απεικόνισης , επιπροσθέτως το pre-concert planning, βοηθούν στις κατάστασης πιέσεις .

 

                 Διαχείρηση αδρεναλίνης επι σκηνής.

 

 5 τρόποι που οι εκτελεστές μπορούν να μετατρέψουν την νευρική ενέργεια και να διοχετεύσουν επί σκηνής δημιουργική δύναμη .

 

1. Αναπνεύστε

 

Όταν η αδρεναλίνη αιχμές , η αναπνοή μας μπορεί να γίνει ρηχά και βιάστηκε . Έτσι , πάνω στη σκηνή , θα πρέπει να θυμόμαστε να εισπνεύσει βαθιά μέσα στην κοιλιά και εκπνεύστε πλήρως . Και αν νιώθουμε νευρικός πριν από μια παράσταση , 2 - σε - 1 αναπνοή είναι ένας ισχυρός τεχνική που quells νευρικότητα και επανεστιάζει τις ενέργειές μας .

 

2. Απαλλαγή

 

Παράλληλα με την αναπνοή , είναι ζωτικής σημασίας να απελευθερώσει την ένταση και τη γλώσσα του  σώματος . Καθώς εκπνέουμε , για παράδειγμα , θα μπορούσαμε να αφήσουμε τους ώμους μας διευρυνθεί και τη σπονδυλική στήλη επιμηκύνει μας . Τέτοια αναπνοή και την απελευθέρωση μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπτώσεις , μας ανοίγει την εμπειρία απόδοση .

 

3. Ακούστε

 

Αυξημένα μέτρα ακρόασης ενεργοποιούν την αίσθηση του σκοπού . Κατά τη διάρκεια μιας παράστασης , ως εκ τούτου , θα πρέπει να ακούμε με προσήλωση τους εαυτούς μας και κάθε co performer . Στη συνέχεια , βυθίζοντας τους εαυτούς μας στη μουσική , τα νεύρα μας υποχωρούν και η δημιουργικότητα αναφλέγεται .

 

4. Εικόνα Μπροστά

 

Όπως ακούμε , θα πρέπει να έχουμε αίσθηση του πού θα πάμε, πρέπει να είμαστε πλήρως παρόντες καθώς εκτελούμε φράσεις όπως και για τις επερχόμενες. Αυτή η συνειδητοποίηση , η οποία βασίζεται στα θεμέλια της βαθιάς πρακτικής, εξασφαλίζει την ασφάλειά μας και απελευθερώνει τη φαντασία μας .

 

5. Εμπιστοσύνη

 

Ανεμπόδιστη παράσταση είναι απίθανο να συμβεί , εκτός αν έχουμε εμπιστοσύνη στην προετοιμασία μας . Πώς μπορούμε να οικοδομήσουμε τέτοια εμπιστοσύνη ; Με την πρακτική καλή προετοιμασία , εξάσκηση τεχνική  , και στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας ό, τι μαθαίνουμε για να βελτιώσουμε την καλλιτεχνικότητα μας.

 

Δεν κυνηγάμε την  ανέφικτη τελειότητα . Αντιλαμβανόμαστε ότι μια ζωή στη μουσική είναι μια ατελείωτη περιπέτεια με φινέτσα .

 

                        Χρήση Φαρμάκων

 

 Kατά την Μαρία Ζαμπέτα (Master of Arts in Music Perf. μεταπτ Δίπλωμα Master στη Διδακτική,Δίπλωμα Συμβουλευτικής  Ψυχολογίας,καθηγήτρια στο τμήμα μουσικής του Πανεπιστημίου του Southampton )αν και η χρήση των φαρμάκων όπως το Ιnderal μειώνει τις σωματικές επιδράσεις της αδρεναλίνης, οι έρευνες που εξέτασαν τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της χρήσης του είχαν αντιφατικά αποτελέσματα. Παρόλο που ο χρήστης του Inderal μπορεί να μην έχει έντονα σωματικά συμπτώματα  όπως το τρέμουλο και η ταχυπαλμία, ωστόσο να βασανίζεται από αρνητικές σκέψεις και εικόνες απειλής που δεν μπορεί να ελέγξει κατά τη διάρκεια της δημόσιας εμφάνισης του, οπότε και να χάσει τον έλεγχο. Γενικότερα σπάνια είναι η ταλαιπωρία αποκλειστικά και μόνο από τα σωματικά προβλήματα του τρακ.  

 

  Αναδημοσιεύσεις πηγές βιβλιογραφία

 

    Βιβλιογραφία

Bulletpoofmusician.com

Violinist.com

Musicians way Gerald Clickstein  Οxford

Southampton University Διάλεξη Μαρίας Ζαμπέτα 2008

Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Τμήμα Μουσικής Επιστήμης κ Τέχνης εργασία 2015

Stephen Aaron Τρόμος επι σκηνής ,εκδόσεις Ίκαρος 2013

MiddlestadtFishbein 1989

Steptoe 1987 BrJPsychol

MedPerfArt 1990

Kaplan 1969

Winnicott 1971

Filder 1987

Cox και Kenardy 1993

Parasuraman και Purohit (2000

Sultz 1981